افعال نماز 1. نيّت

افعال نماز    1. نيّت

 

خوشحال شدن از ديدن ديگران

372. اگر هنگام نماز خواندن شخصى، ديگران متوجّه او شوند و اين مسأله باعث خوشحالى نمازگزار گردد، با اين كه قصد ريا نداشته ولى از اين كه ديگران نماز او را مى  بينند خوشحال شده است؛ آيا نماز خوانده شده صحيح است؟

ج. نمازش صحيح است.

 

عدول كردن از نيّت نماز

373. عدول كردن از نيّت در بين نماز چگونه است؟

ج. عدول نيّت از نافله به فريضه (نماز واجب) وبالعكس جايز نيست و در عدول از فريضه به نافله، بعضى موارد استثنا شده است، چنان چه در مسايل نماز جماعت خواهد آمد (مسأله 785 رساله).

 

حكم ترديد در ادامه ى نماز

374. اگر كسى در اثناى نماز ترديد پيدا كرد در اين كه ادامه دهد يا قطع كند؛ چه حكمى دارد؟

ج. احوط اتمام آن نماز و اعاده آن مى باشد..

شك در ظهر يا عصر و مغرب يا عشا بودن نماز

375. اگر كسى در حال نماز شكّ كند نمازى كه مى خواند نماز ظهر است يا عصر، و يا مغرب است يا عشا؛ تكليفش چيست؟

ج. اگر يقين دارد كه ظهر را نخوانده يا شكّ در خواندن آن دارد، در وقت مختصّ به ظهر يا مشترك، قصد ظهر مى نمايد و تمام مى كند؛ و در وقت مختصّ به عصر در صورتى كه قصد امر فعلى داشته، بدون تقييد به عنوان بلكه مجرّد تطبيق بر مقصود، قصد عصر مى نمايد و تمام مى كند؛ و اگر يقين به فعل ظهر سابقا داشته، پس با قصد امر فعلى و خطاى در تطبيق، با قصد عصر تمام مى نمايد، چه در وقت مشترك باشد يا مختصّ به عصر وگرنه صحّتش با عدول احتمالى قابل منع است.

 

شك در مغرب يا عشا بودن در حين تسبيحات

376. اگر كسى در حين خواندن تسبيحات نماز، شكّ كند كه نماز مغرب است يا عشا و اين كه ركعت آخر است يا ركعت سوّم؛ به چه نيّتى و چگونه نماز را تمام كند؟

ج. اگر يقين دارد كه مغرب را نخوانده يا شكّ در خواندن آن دارد و در وقت مختصّ به مغرب يا مشترك است، نمازش باطل است، چون شكّ در ركعات هم دارد و بقيّه ى فروع از جواب قبلى روشن است.

 

تعليق نيّت نماز يا روزه

377. اگر نيّت نماز يا روزه را بر فرض انجام نشدن امرى كه وقوع آن ممكن است، معلّق كند و آن امر واقع نشود، آيا حكم قصد جزمى را دارد؟

ج. حكم قصد احتمالى و قصد رجايى را دارد و قصدِ نماز بر تقدير حصول يا عدم حصول امرى، غير از قصد قطع بر آن تقدير است.

تعيين نوع نافله

378. در نمازهاى نافله آيا معيّن نمودن نماز در نيّت لازم است؟ و اگر كسى نماز شب مى خواند بايد مشخص كند كه نماز شفع يا نماز وتر مى  خواند؟ و آيا تعيين دو ركعت اوّل يا دوم از نماز شب هم بايد در نيّت صورت پذيرد؟

ج. همان تعيين ارتكازى كه در قلب دارد كافى است.

 

عدول از نافله به نافله

379. آيا عدول از نافله به نافله صحيح است؟

ج. جايز نيست، مگر اين كه از اوّل قصد دومى را داشته و از باب خطا در تطبيق قصد اولى را كرده باشد.

 

عدول از نيّت نماز واجب به مستحب

380. آيا عدول از نماز واجب به مستحب جايز است؟ و اگر اختصاص به موارد محدودى دارد، لطفا بيان فرماييد.

ج. اوّل در خصوص نمازهاى سه و چهار ركعتى كه فرد نمازگزار به ركوع ركعت سوم نرسيده و نماز جماعت بر پا گرديده و اطمينان ندارد كه اگر نماز را تمام كند به جماعت برسد كه در اين صورت مستحب است به نيّت نماز مستحبى نماز را دو ركعتى تمام كند و خود را به جماعت برساند و هم چنين نقل نماز ظهر روز جمعه به نافله براى كسى كه سوره ى جمعه را فراموش كرده و سوره اى را كه عدول از آن به سبب فراغ يا بلوغ نصف جايز نيست خوانده است.

 

شك در طلوع آفتاب

381. در صورت شكّ در اين كه آفتاب طلوع كرده يا نه؛ وضو و نماز به چه نيّتى صحيح است؟

ج. به نيّت تطهّر و وظيفه  ى فعليّه صحيح است، و اگر خوف فوت وقت داشته باشد، تيمّم مى نمايد.

 

شك در نيّت نماز

382. حكم شك كردن در اين كه نيّت را درست گفته باشم يا نه؛ چيست؟

ج. اعتنا نكنيد و اصلاً گفتن نيّت به زبان لازم نيست.

 

شك در تعيين نماز

383. اگر در مصلى كه نماز معينى مثل نماز جمعه را در آن جا مى خوانند، شك كنم كه در هنگام نيت، همان نماز معيّن را قصد كردم يا نه؛ چه كار بايد بكنم؟

ج. به شك اعتنا نكنيد.

 

برگرداندن نيّت از نماز واجب به واجب

384. اگر نمازگزار در نماز مغرب نيّت نماز ظهر كند و در ركعت سوم بفهمد كه  نماز ظهر كرده است؛ آيا مى  تواند نيّت را به نماز مغرب برگرداند؟

ج. بله، مى  تواند؛ بلكه كافى است؛ داعى او براى نماز مغرب، و اشتباه در اخطار و تلفّظ مانعى ندارد؛ به خلاف آن كه نماز ظهر قضا داشته و آن را در وقت نماز مغرب ـ كه عدول صحيح نيست ـ نيّت كرده.

 

فراموش كردن نيت

385. زنى هستم كه به خاطر مشغله زياد و ضعف اعصاب، در بعضى مواقع نيّت را فراموش مى  كنم و در بين نماز يادم مى آيد؛ حكم نمازم چيست؟

ج. نمازتان صحيح است و همان نيّت ارتكازى كافى است.

386. فردى فراموش كار هستم، اگر بين نماز فراموش كنم كه در حال خواندن چه نمازى هستم (واجب يا مستحب، ادا يا قضا) و پس از لحظه اى يادم بيايد؛ آيا اين فراموشى نماز را باطل مى  كند؟

ج. خير.

 

نيّت ما فى الذمّه

387. نمازگزارى كه عمدا در وقت نماز، نيّت ما فى الذمّه مى  كند؛ آيا نمازش صحيح است؟

ج. بله، صحيح است، چون منطبق بر همان نماز مى  شود.

 

نيّت نماز زيارت امامزادگان

388. نماز زيارت امامزادگان، به چه نيّت خوانده مى  شود؟

ج. هر جا نماز زيارت وارد شده، به نيّت نماز زيارت خوانده مى  شود و اگر نماز زيارت وارد نشده باشد، به نيّت رجا و هديه كردن ثواب آن نماز به صاحب آن قبر خوانده مى  شود.

 

نيّت نماز قضا براى خود يا ديگران

389. آيا مى توانم نماز قضا را با اين نيّت بخوانم كه اگر نماز قضا داشته باشم براى خودم و اگر نداشتم براى پدرم و اگر او نداشته باشد، براى مادرم و...؟ آيا مى توانم با چنين نيتى به امام جماعت اقتدا كنم؟

ج. اگر براى ديگران امامت مى كند بايد نماز قضاى يقينى را به جماعت بخواند، و اگر اقتدا مى  كند نيّت قضاى احتمالى كافى است.

 

ترتيب در نمازهايى كه به نيّت ديگران خوانده مى شود

390. كسى كه به نيّت ديگرى نماز مى خواند، آيا ترتيب نمازها در آن لازم است؟

ج. اگر ترتيب قضا شدن آن نمازها معلوم است، قضاى آن ها نيز بايد به ترتيب خوانده شود و اگر ترتيب نمازها را نمى داند، اگر رعايت ترتيب مستلزم تكرار عمل باشد، رعايت ترتيب لازم نيست. (جهت اطلاع بيشتر به مسأله 1257 مراجعه شود).

 

معلوم نبودن تمام شدن وقت نماز

391. در صورتى كه معلوم نباشد وقت نماز به پايان رسيده يا خير، نماز را با چه نيتى بايد خواند؟

ج. به نيّت ما فى الذّمه و امر فعلى كه بر عهده  ى انسان است.

 

تفاوت نيّت امام و مأموم در نماز جماعت

392. اگر مأموم در نماز جماعت، نماز قضاى يقينى و امام جماعت نماز احتياطى بخواند؛ آيا نماز مأموم صحيح است؟

ج. اشكال دارد.

 

به زبان آوردن كلمات نيت

393. آيا به زبان آوردن كلمات نيّت لازم است؟ گفتن كلمه «ادا» يا «قضا» در نيّت چه حكمى دارد؟

ج. به زبان آوردن لازم نيست.

 

انجام ندادن مستحبات

394. نگهبانى هستم كه به خاطر كمبود وقت، مستحبات را انجام نمى  دهم، اگر در بعضى مواقع به خاطر تربيت كودك يا گم نكردن تعداد ركعات و سجده  ها مستحبات را به جاى آورم؛ آيا نمازم (واجب يا مستحب) دچار اشكال مى  شود؟

ج. خير، اشكال ندارد.

خواندن نماز مستحبى بدون تقيّد به آن

395. اگر كسى در فضايى واقع شود كه بقيه نمازگزاران مشغول نماز غفيله يا نافله مى شوند و او هم به تبعيّت از آنان مشغول خواندن نماز مستحبى شود ـ بدون اين كه در زمان هاى ديگر تقيّد به اين عمل داشته باشد ـ آيا نيّت او دچار اشكال مى  شود؟

ج. خير.

 

اذان و اقامه در ميان جمع

396. كسى كه مقيّد به اذان و اقامه در نمازهاى يوميّه نيست، اگر در جمعى قرار گرفته و اذان و اقامه بگويد، آيا اذان و اقامه او باطل است؟ در صورت بطلان اذان و اقامه نماز او نيز باطل مى شود يا نه؟

ج. اگر به قصد قربت بگويد، صحيح است و در صورت بطلان هم نماز او باطل نمى شود.

RSS

تحلیل آمار سایت و وبلاگ