خدا مى ‏داند كه قضاياى حضرت سيّدالشهدا ـ عليه‏السّلام ـ چه رحمت واسعه ‏اى است.
تربت سيّدالشهداـ عليه‏السّلام ـ هم شفاى تمام دردها ست . جمله‏ ى «وَ الشَفآءَ فى تُرْبَتِهِ.»(1)؛ (و شفا را در تربت او [قرار دادى].) كه در زيارت امام حسين ـ عليه‏السّلام ـ است، آخرين و شديدترين مرحله ‏ى درد و بيمارى را كه همه ‏ى اطبّا از مداواى آن عاجزند، شامل مى ‏شود.(2)
 جمله‏ ى «نَزِّلُونا عِنَ الرُّبُوبِيَّةِ وَ قُولُوا فينا ما شِئتُمْ.»(3)؛ (ما را از پروردگارى پايين بياوريد و هر چه خواستيد درباره‏ ى ما بگوييد.) نيز همه چيز را شامل مى‏شود.
 
1. بحارالانوار، ج 98، ص 233 و 317؛ مستدرك الوسائل، ج 10، ص 335. نيز ر.ك: وسائل الشيعة، ج 14، ص 423، 452 و 537؛ بحارالانوار، ج 36، ص 285؛ ج 44، ص 221؛ ج 53، ص 94؛ ج 98، ص 69، 347.
2. البته در جاى ديگر حضرت استاد ـ مدّظله ـ فرموده‏اند: به شرط معرفت و اعتقاد اثر دارد: «اِنما يَنْفَعُ اَهْلَ البَصائِر.»
3. مشابه: بحارالانوار، ج 25، ص 289؛ ج 47، ص 145؛ ارشاد القلوب، ج 2، ص 427؛ كشف‏الغمّة، ج 2، ص 197.