امام حسين ـ عليه‏السّلام ـ در ابتداى نهضت خود، از افراد براى نصرت خود و دين خدا دعوت مى‏كردند. از جمله شخصى را پى عبداللّه‏ بن عمر فرستادند و به ايشان فرمودند:
«إِتَّقِ اللّه‏َ وَ أَجِبْ دَعْوَتَنا.»(1)
خدا را در نظر بگير و دعوت ما را اجابت كن. 
ولى در شب عاشورا، همه را آزاد گذاشت كه داوطلبانه و به اختيار و انتخاب خود راه سعادت و شهادت را انتخاب كنند و به آن‏ها فرمود:

«أَنْتُمْ فِى حَلٍّ مِنْ بَيْعَتِى، فَاتَّخِذُوا اللَّيْلَ جَمَلاً، فَإِنَّهُمْ لايُرِيدُونَ غَيْرِى.»(2)
شما در رابطه با بيعت خود با من آزاد هستيد، از تاريكى شب استفاده كنيد و برويد، زيرا آنان جز كشتن من چيزى نمى‏خواهند.
حضرت امير ـ عليه‏السّلام ـ هم در جنگ صفين به معاويه فرمود: من و تو با هم جنگ داريم، بيا با هم بجنگيم، و راضى مشو كه خون‏هاى مسلمان‏ها ريخته شود.

--------------------------------------------------------------------------------
1. مشابه: بحارالانوار، ج 44، ص 364.
2 . ر.ك: بحار الانوار، ج 11، ص 149؛ ج 44، ص 315؛ ج 45، ص 90؛ امالى صدوق، ص 154؛ قصص الانبياء جزايرى، ص 36.