مرحوم سيّد بحرالعلوم به آقا سيّد جواد جبل عاملى ـ رحمه ‏اللّه‏ ـ صاحب مفتاح الكرامة فرمود: در همسايگى شما اهل علمى زندگى مى‏كند كه اهل جبل عامل و هم شهرى شما است، ولى مدّتى است در خانه‏اش غذا پيدا نمى‏شود. سيّد ـ رحمه‏اللّه‏ ـ گفت: بله، ولى من اطّلاع نداشتم كه ايشان در مضيقه است. سيّد بحرالعلوم ـ رحمه‏اللّه‏ ـ گفت: اگر مطّلع بودى و رسيدگى نمى‏ كردى كافر بودى، ناراحتى من از اين است كه چرا از حال همسايه‏ات بى‏خبرى!

ولى اكنون سفارش مى ‏دهم يك سينى طعام از اندرون خانه مى‏آورند و كيسه‏اى هم كنار آن مى‏گذارم و به دست خادم مى‏دهم، شما آن همسايه را به بيرونى خود دعوت كنيد و با ايشان شام بخوريد. سيّد ـ رحمه‏اللّه‏ ـ همين كار را كرد، گفت با هم نشستيم و غذا را صرف كرديم. سيّد بحرالعلوم ـ رحمه‏اللّه‏ ـ شصت اشرفى در كيسه گذاشته بود، آن را هم به آن آقا رساندم.
حاجى نورى ـ قدّس ‏سره ـ مى‏گويد: آن شيخ را در زمان پيرى‏اش ديدم كه مى‏گفت: تا آن زمان، غذايى به خوبى و خوشمزگى آن نديده و نچشيده بودم!