هر چند حضرت حجت ـ عجّل اللّه تعالى فرجه الشّريف ـ از ما غايب و ما از فيض حضور آن حضرت محروميم، ولى اعمال مطابق يا مخالف دفتر و راه و رسم آن حضرت را مى دانيم و اين كه آيا آن بزرگوار را با اعمال و رفتار خود خشنود، و سلامى هرچند ضعيف خدمتش مى فرستيم، و يا آن حضرت را با اعمال ناپسند، ناراضى و ناراحت مى كنيم.

با اين كه در مال آن حضرت(سهم امام ـ عليه السّلام) تصرف مى كنيم، ديده و شنيده نشده كه حضرت در تصرّف ما ترتيب اثر داده و در حيف و ميل آن به كسى اعتراض نموده باشند. گويا مال آن حضرت را مال او نمى دانيم و گويا آن حضرت اين مال را مالِ خود نمى داند كه به ما اعتراض نمى كند!