مرحوم سيّد بحرالعلوم به آقا سيّد جواد جبل عاملى ـ رحمه اللّه ـ صاحب مفتاح الكرامة فرمود:

 در همسايگى شما اهل علمى زندگى مى كند كه اهل جبل عامل و هم شهرى شما است، ولى مدّتى است در خانه اش غذا پيدا نمى شود.

سيّد ـ رحمه اللّه ـ گفت: بله، ولى من اطّلاع نداشتم كه ايشان در مضيقه است.

سيّد بحرالعلوم ـ رحمه اللّه ـ گفت:

 اگر مطّلع بودى و رسيدگى نمى كردى كافر بودى، ناراحتى من از اين است كه چرا از حال همسايه ات بىخبرى!

ولى اكنون سفارش مى دهم يك سينى طعام از اندرون خانه مى آورند و كيسه اى هم كنار آن مى گذارم و به دست خادم مى دهم، شما آن همسايه را به بيرونى خود دعوت كنيد و با ايشان شام بخوريد.

سيّد ـ رحمه اللّه ـ همين كار را كرد، گفت با هم نشستيم و غذا را صرف كرديم.

 سيّد بحرالعلوم ـ رحمه اللّه ـ شصت اشرفى در كيسه گذاشته بود، آن را هم به آن آقا رساندم.
حاجى نورى ـ قدّس سره ـ مى گويد: آن شيخ را در زمان پيرى اش ديدم كه مى گفت: تا آن زمان، غذايى به خوبى و خوشمزگى آن نديده و نچشيده بودم!