در روايت دارد كه:
«گاهى مؤمن به همّ و غم مبتلا مى‏شود، چون در جاى ديگر روى زمين، مؤمنى به همّ و غمّ گرفتار شده است.»
 اين ارتباط روحى مؤمنان را مى‏رساند.
 چنان كه قرآن دافع و رافع بلا و غم است، ذكر فضايل اهل بيت ـ عليهم ‏السّلام ـ نيز چنين است. چنان كه دعا، هم دافعِ بلا است و هم رافع.

 بنابراين، ما بايد پيش از آمدن بلا بر سر مؤمنين و نيز براى رفع بلايا بعد از آمدن آن، دعا كنيم، و دعا كردن با صبر در برابر بلا منافات ندارد؛ زيرا ما را به بى صبرى دعوت نكرده ‏اند.