انسان هر راهى را بدون تقيّد و پايبندى به قرآن و سنّت برود، روز به روز تنزّل مى كند و تاريخ از جمله قضاياى سقيفه و پيامدهاى آن مانند واقعه ى طَفّ( ماجراى كربلا.) هر روز تكرار مى شود( كُلُّ يَوْمٍ عاشُوراءَ، وَ كُلُّ أَرْضٍ كَربلاءَ.)؛ زيرا هر روز حقّى غصب و يا احقاق مى شود، و هميشه حقّ و باطل مثل حسين و يزيد وجود دارد، و كار مردم هم يا جنگ در كنار يزيد يا در ركاب امام حسين ـ عليه السّلام ـ است.
 بنابراين، انسان بايد هر روز موضع خود را مشخّص كند كه آيا اهل حق است و يا باطل و پيرو آن.