اگر به ما خبر مى  دادند كه در چين كتابى وجود دارد كه چنين كمالاتى را دارد و به زبان چينى است، و تمام صفات و كمالات قرآن را بدون بردن نام آن به آن نسبت مى  دادند، مثلاً مى  گفتند از صفاتش اين است كه: «وَ لَوْ أَنَّ قُرْءَانًا سُيِّرَتْ بِهِ الْجِبَالُ أَوْ قُطِّعَتْ بِهِ الاْءَرْضُ أَوْ كُلِّمَ بِهِ الْمَوْتَى»  و اگر كتابى وجود داشته باشد كه بتوان به وسيله  ى آن كوه  ها را سير نمود و زمين را شكافت، و با مردگان سخن گفت، [همين كتاب است]. (1). و نيز به وسيله  ى آن چنين كارهايى را مى  توان كرد كه: «وَأُبْرِئُ الاْءَكْمَهَ وَالاْءَبْرَصَ وَأُحْىِ الْمَوْتَى بِإِذْنِ اللَّهِ وَأُنَبِّئُكُم بِمَا تَأْكُلُونَ وَمَا تَدَّخِرُونَ فِى بُيُوتِكُمْ» (2).نابينا و شخص مبتلا به مرض پيسى را به اذن خدا بهبودى مى  بخشم، مردگان را به وسيله  ى آن به اذن خدا زنده مى  كنم، و از آن چه مى  خوريد و در خانه  هايتان اندوخته مى  كنيد، خبر مى  دهم. و ديگر خصوصيّات قرآن را بيان مى  كردند، مى  گفتيم سزاوار است همه كوچ كنيم تا در آن  جا آن كتاب را درس بگيريم يا با خود بياوريم؛ و اين در حالى است كه همان قرآن پيش ما است؛ لذا سزاوار است با گرسنگى و صبر بر خرده نان هم شده آن را تحصيل و تدريس نماييم، و به معارف آن آگاهى پيدا كنيم، كه: « لا تَفْنى عَجآئِبُهُ. »(3)شگفتى هاى موجود در آن پايان  ناپذير است. نيز:

«تِبْيَـنًا لِّكُلِّ شَىْ  ءٍ» توضيح هر چيزى در آن موجود است. (4). مگر نمى بينيد دولت هاى متمدّن با اين كه به قرآن اعتقاد ندارند، درباره ى آن گفته اند: قرآن تنها كتابى است كه حكيمى آن را نوشته است. قرآن هايى با هديه ى ارزان در دسترس ما است، ولى ما از آن قدردانى نمى كنيم و مانند كسانى كه آن را ندارند از محتواى آن بى خبريم. هم چنين اهل  بيت و عترت ـ عليهم السّلام ـ را كه عديل قرآن هستند، بلكه با قرآن يگانگى و اتّحاد دارند. و اهانت به قرآن اهانت به آن  ها است و بالعكس. هر كس به قرآن نزديك باشد به عترت مقرّب است، و بالعكس.

1. سوره ى رعد، آيه ى 31
2. سوره ى آل عمران، آيه ى 49
3.  نهج البلاغه عبده، ج 1، ص 55؛ احتجاج، ج 1، ص 390 و... از كلمات اميرالمؤمنان على ـ عليه  السّلام ـ ؛ و كنزالعمال، ج 1، ص 176؛ ج 16، ص 147 و 148 از كلمات رسول خدا ـ صلّى اللّه عليه وآله وسلّم

4. سوره ى نحل، آيه ى 89