به طور يقين، با قطعِ وحى و رحلت حضرت رسول ـ صلّ اللّه عليه وآله وسلّم ـ ، لطف خدا كم نشده است، بلكه مقام خيريّت امت هنوز باقى است:
 «كُنتُمْ خَيْرَ أُمَّةٍ أُخْرِجَتْ لِلنَّاسِ» شما بهترين امّتى هستيد كه براى مردم ارايه داده شده ايد.(1)  و مقامش پايين نيامده است، با اين كه در اُمَم سابقه، امثال لقمان و انبيا ـ عليهم السّلام ـ بوده اند. به طور يقين، افاضات خدا در زمان انقطاع وحى بيشتر شده است. پس در زمان قطع وحى، راه استفاضه، با خوض و غور نمودن در قرآن و عمل به آن و در نتيجه رسيدن به مقام عالى كمال، ميسّر است.

 دعوت پيامبر اكرم ـ صلّى اللّه عليه وآله وسلّم ـ براى رسيدن به كمالات پيغمبرى و پيغمبرگونه شدن امّت، و شرط رسيدن به كمالات و مقامات عاليه، پيامبر بودن نيست؛ زيرا ما نمى توانيم بگوييم كه سلمان و مقداد ـ رضوان اللّه تعالى عليهما ـ كمتر از انبياى بنى اسراييل اند. «بَلْ كَأَنْبِياءِ بَنى اِسْرائيلَ أَو أَفْضَلَ مَنْهُم.» بلكه همانند انبياى بنى اسرائيل و يا برتر از آنان هستند. (2)

اهل تسنّن مى گويند: گل هاى سرسبد مدرسه ى كمال حضرت پيغمبر ـ صلّى اللّه عليه وآله وسلّم ـ كه اَعْلَى المَكاتب است، امثال سعد وقّاص، طلحه و زبير، عمرو عاص و عشره ى مبشَّره اند. آيا مى توانيم بگوييم: اين گونه افراد اَرْجَح و افضل از انبياى بنى اسراييل و يا كَأَنبياء بنى اسرائيل ـ عليهم السّلام ـ بوده اند؟!

1. سوره ى آل عمران، آيه ى 110.

2. ر.ك: مستدرك الوسائل، ج 17، ص 320؛ بحارالانوار، ج 2، ص 22 و...