به ما گفتند با كفار اختلاط و اتّحاد و هوهويّت پيدا نكنيد:
 «لاَ تَتَّخِذُواْ الْكَـفِرِينَ أَوْلِيَآءَ» كفار را دوست خود نگيريد. (1).
 ولى ما با آن ها اختلاط پيدا كرديم و آن ها اول دين ما را گرفتند كه دنيا به ما بدهند، و بعد دنيا را هم از ما گرفتند. بين ما مسلمان ها و كفار سدّ آهنين بود، چطور شد كه اين سدّ را شكستند! آن ها براى تسلط بر بلاد اسلامى اين گونه تبليغ نمودندكه انبيا ـ عليهم  السّلام ـ آمدند تا شما را از دنيا دور كنند، ولى ما براى شما وسايل راحتى (لوازم ماشينى، هواپيما و...) آورده  ايم.

 كفّار به ما گفتند: كار كنيد و مزد بگيريد و مقايسه كنيد كه آيا حالا راحتيد يا در گذشته. بدين ترتيب با اشتغال و پول فراوان، ما را سرگرم و مشغول كردند، ولى مال وثروت براى چه و براى كه؟ استعمارگران، در كشورهاى اسلامى كارى كردند كه پسران و دختران ما از فرمان خدا سرپيچى كنند و خارج از تحت اختيار پدران در كافه ها و سينماها باشند، و دولت ها و ادارات گرفتار اختلافات شديد و درگيرى بر سر تقسيم اموال و... شوند.

1. سوره ى نساء، آيه  ى 144