به حسب ظاهر عدّه اى تا قيامت از مخالفت با مكتب اهل بيت ـ عليهم السّلام ـ دست بر نمى دارند.
آقا سيّد عبدالهادى شيرازى ـ رحمه اللّه  ـ روزى دو زانو نشست و مفصّل به ردّ و ايراد مخالفان پرداخت. اين كه ايشان آن همه طول داده بود با اين كه كسى هم در مقابل ايشان نبوده است، براى اين است كه نادان بسيار است، و بايد در هر زمان به خودمان نگاه كنيم و ببينيم كه آيا ما از دايره ى نادان ها بيرون هستيم يا خير!
 از اين كه منحرف زياد مى بينيم، ممكن است خداوند بگذرد؛ چرا كه اسلاف و مُلاّهاى آن ها روايات بسيار در مدح اصحاب جعل كرده اند، و عمليّاتشان هم چندان بطلانشان را نشان نمى دهد، و توده ى مردم با اين كه مى بينند، اما قاصرند و نمى فهمند كه آن ها واضحات و ضروريّات را انكار مى كنند.

 اين گونه نيست كه كسى كه داخل تشيّع شد ديگر از مذهب حق بر نمى گردد، مخصوصا كسانى كه دور دست باشند؛ زيرا الى ماشاءاللّه  قاصرند و ضروريات را هم نمى فهمند، و كسانى هستند كه اگر به آن ها گفته شود:
 سه ضرب در چهار مساوى است با هفت به رفيق بغل دستش نگاه مى كند و از رفيقش مى پرسد كه آيا اين شخص راست مى گويد يا خير!
بدين ترتيب، هر راهى را براى آن ها واضح نماييم، ديگران فردا آن را به آسانى از آن ها مى گيرند.