عبداللّه بن حسن كه قايل به وصايت و امامت اميرالمؤمنين و امامان بعد از ايشان نبود، براى امام صادق ـ عليه السّلام ـ چنان كه در كافى روايت شده است پيغام مى فرستد كه:
«أَنَا أَشْجَعُ مِنْكَ وَ أَسْخى مِنْكَ، وَ أَنَا أَعْلَمُ مِنْك.» من از تو شجاعتر، بخشنده تر و داناتر هستم.
 حضرت در جواب او فرمود: اين كه مى گويى: «أَنا أَشْجَعُ مِنْك»، هنوز جنگى به پا نشده تا معلوم شود تو بيشتر شمشير مى زنى يا من، و اين كه مى گويى: «أَنا أَسْخى مِنْك» سخى كسى است كه از مورد صحيح به دست آورد و در مورد خود و به جا مصرف كند، نه اين كه بى جا زياد بدهد و يا اين كه از هر راهى به دست آورده باشد.
 و اين كه مى گويى: «أَنَا أَعْلَمُ مِنْك» جدّت على بن ابى طالب ـ عليه السّلام ـ هزار مملوك داشت كه آنها را در راه خدا آزاد كرد، نام پنج تن از آنان را ياد كن. او نتوانست پاسخ دهد و در جواب حضرت گفت: «أَنْتَ رَجُلٌ صُحُفِىّ.» تو با كتابها سر و كار دارى.
 امام صادق ـ عليه السّلام ـ جواب داد:

«إِىْ وَاللّه‏ِ، صُحُفُ إِبْراهِيمَ وَ مُوسى وَ عِيسى وَرِثْتُها مِنْ آبائِى ـ عليهم السّلام ـ .» بله، به خدا سوگند چنين است، منتهى كتابها و صحف حضرت ابراهيم و موسى و عيسى را كه از پدرانم ـ عليهم السّلام ـ به ارث برده ام.(1)
شبيه همين حرف را ابوحنيفه به امام صادق ـ عليه السّلام ـ گفت، هم او كه مخالف آن حضرت و مدّعى اعلميّت بود!
 شخصى به خدمت امام صادق ـ عليهالسّلام ـ آمد و عرض كرد: نزد ابوحنيفه بودم، درباره ى مسأله اى فتوى داد، به او گفتم: امام صادق ـ عليه السّلام ـ بر خلاف تو مى گويد، او به من گفت:
«أَنَا أَعْلَمُ مِنْهُ، أَنَا لَقَيْتُ الرِّجالَ وَ سَمِعْتُ مِنْ أَفْواهِهِمْ، وَ جَعْفَرُ بْنُ مُحَمَّد صُحُفِىٌّ.»
من از او داناتر هستم، زيرا من اساتيد فراوان ديده و از سخنان آنان بهره برده ام، و جعفر بن محمّد با كتابها سر و كار دارد.
حضرت فرمود: راست مى گويد، زيرا: «قَرَأْتُ صُحُفَ إِبْراهِيمَ وَ مُوسى.»  من كتابها و صحف حضرت ابراهيم و موسى ـ عليهماالسّلام ـ را خوانده ام (و آنها را كه او نمى داند، مى دانم)!

1. كافى، ج 8؛ ص 363؛ بحارالانوار، ج 47، ص 298؛ مسائل على بن جعفر، ص 331.

2. ر.ك: بحارالانوار، ج 2، ص 292؛ علل الشرائع، ج 1، ص 89.