|
اى سنگ! تو سود و زيان نمى رسانى ولى... |
|
|
اى سنگ
خليفه ى ثانى در برابر حجر الاسود مى ايستد و مى گويد:
«وَاللّهِ يا حَجَرُ، إِنّا لَنَعْلَمُ أَنَّكَ حَجَرٌ لا تَضُرُّ وَ لا تَنْفَعُ
إِلاّ أَنّا رَأَيْنا رَسُولَ اللّهِ ـ صلّى اللّه عليه وآله و سلّم ـ يُحِبُّكَ
فَنَحْنُ نُحِبُّكَ.» (1)
اى سنگ، به خدا سوگند ما مى دانيم كه تو سنگى و هيچ سود و زيان نمى رسانى، جز اين
كه ديده ايم پيامبر اكرم ـ صلّى اللّه عليه وآله وسلّم ـ تو را مى بوسد، لذا ما نيز
تو را مى بوسيم.
چه طور در اين جا از آن حضرت ـ صلّى اللّه عليه وآله وسلّم ـ متابعت كردى و در آن
جا كه فرمود:«إِيتُونِى بِدَواةٍ وَ كَتِفٍ، أَكْتُبْ لَكُمْ كِتابا لَنْ تَضِلُّوا
بَعْدَهُ أَبَدا.» دوات و استخوان شانه اى براى من بياوريد، تا چيزى در آن
بنويسم كه هرگز بعد از من گمراه نشويد.(2)لابد آن جا قطع
داشتى كه ـ نَعُوذُبِاللّه! ـ هذيان است!
اى سنگ
1.
وسائل الشيعة، ج 13، ص 320؛ بحارالانوار، ج 221؛ علل
الشرائع، ج 2، ص 426.
2. بحارالانوار، ج 16، ص 134؛ ج 22، ص 472؛ مناقب ابن شهرآشوب، ج 1، ص 232 و
234. نيز ر.ك: شرح نهج البلاغه ابن ابى الحديد، ج 6، ص 51؛ ج 10، ص 184 و 219؛ ج
11، ص 48 و 49؛ ج 12، ص 87.
|