يكى از كرامات على ـ عليه السّلام ـ و ائمه ى اطهار ـ عليهم السّلام ـ اين است كه علماى عامّه در مبحث امامت عامى محض مى شوند!
فخر رازى كه در بديهيّات هم تشكيك مى كند و مطالبش قابل استفاده است ، به امامت كه مى رسد، گويى صاحب آن فضل نيست بلكه يك عامى محض است.

 پس از آن كه استدلال هاى اماميّه را به صورت مفصّل نقل مى كند، در آخر مى گويد: ولى لازمه ى اين استدلال ها ردّ سيّدين جليلين يعنى شيخين است! آيا تقليد از سَلَف و گذشتگان بهتر از اين مى شود؟!