كسانى كه از مقدارى معنويّات برخوردار بودند، دنبال كشف و كرامت نمى رفتند، مى گفتند:
كيميا را مى دانيم، ولى به كسى ياد نمى دهيم، ما مى دانيم كه چه چيز را به ديگران ياد دهيم.

 كسى كه از معنويّات و معرفت خدا بهره مند است، چه حاجت به كيميا دارد؟! چه كيميايى بالاتر از خداشناسى؟!

  همه ى واجبات براى تحصيل معرفت و مقدّمه ى آن است، و تنها معرفة اللّه ، واجب نَفْسى و ذاتى و اعظم واجبات است.