از مرحوم سيّد هبة اللّه شهرستانى (1)خواستند كه براى ايجاد اختلاف و جدايى بين آقاى كاشانى ـ رحمه اللّه ـ و مصدّق اجازه دهند. ايشان فرمود: آيا اجازه بدهم كه «لِتُراقَ الدِّماءُ وَ تُباحَ الاْءَعْراضُ وَ الاْءَمْوالُ؟!» تا خونها ريخته شود و ناموسها و اموال پايمال گردد؟! ا كاش علماى پيرمرد و پا به قبر نزديكترها و آنها كه كمتر هوا در سر دارند، براى دنيا و آخرت مردم اجتماع مى كردند.
 اگر در اجتماع آنان در مرتبه ى اول توافق حاصل نشود، آن اجتماع را تكرار و ادامه دهند، تا شايد خداوند در دل يكى از آنها بيندازد كه راه حلّ را پيدا كند. (2)

(1)ظاهرا مقصود محمّد على بن حسين هبة الدّين حائرى شهرستانى (1300 ـ؟)، صاحب تأليفات متعدد از جمله: الردّ على البابيّة، و ما هو نهج البلاغه و... مى باشد.

 (2)آقاى ملكيان امام جمعه ى محترم زرند براى اين جانب نقل كردند: زمانى كه ائمه ى جمعه ى استان كرمان به خدمت امام خمينى ـ رحمه اللّه ـ شرفياب شده بودند، ايشان فرمودند: شما هر چند هفته يا ماه با هم اجتماع كنيد ولو اين كه چاى بخوريد و برخيزيد!