آقا شيخ عبدالحسين تهرانى ـ رحمه اللّه ـ در وسط مسجد متوكّل در سامرا ايستاد و فرمود: اين موضع را حفر كنيد، حفر كردند، سنگهاى مرمر قيمتى ظاهر گشت. دستور داد آنها را در حرم حضرت عسكرييّن ـ عليهم االسّلام ـ نصب نمودند.هم چنين ايشان مىفرمود: زمينى در كنار فلان شهرستان، و زمينى ديگر در فلان جا داراى گنج است.
عالمى ديگر ديد جماعتى در باغى حفّارى مى كنند، فرمود: گنجى را كه سراغ مى گيريد، اين جا نيست، بلكه آن جاست، و فلان مقدار است. البته بنده اين مطالب را نه براى جهت دنيوىاش عرض مى كنم، بلكه براى عظمت مقام علم است و اين كه: «اِنَّ أَلْعُلَمآءَ وَرَثَةُ الاْءَنْبيآءِ.» كافى، ج 1، ص 32 و 34؛ وسائل الشيعة، ج 27، ص 78؛ مستدرك الوسائل، ج 17، ص 299؛ بحارالانوار، ج 1، ص 164؛ ج 2، ص 92، 151؛ الاختصاص، ص 4؛ امالى صدوق، ص 60؛ بصائر الدرجارت، ص 10، 11؛ ثواب الاعمال، ص 131؛ الدعوات، ص 63؛ روضة الواعظين، ج 1، ص 8؛ عوالى اللّئالى، ج 1، ص 358؛ ج 2، ص 341؛ ج 4، ص 74؛ متشابه القرآن، ج 1، ص 250؛ منية المريد، ص 107، ص 112، 372.
عالمان، وارث پيامبران ـ عليهم السّلام ـ هستند. چه شد كه ما اينقدر فقير شده ايم؟!