سؤال: آيا روايتى كه مى فرمايد: «أَلنَّظَرُ إِلى وَجْهِ الْعالِمِ عِبادَةٌ.»؛ (نگاه كردن به چهره ى عالِم عبادت است.) از باب اين است كه انسان را به ياد خدا مى اندازد؟ (من لايحضره الفقيه، ج 2، ص 205؛ وسائل الشيعة، ج 12، ص 312؛ ج 13، ص 264 و... )
جواب: بله، در روايت است كه از حضرت عيسى ـ عليه السّلام ـ سؤال كردند:يا رُوحَ اللّه‏ِ مَنْ نُجالِسُ؟ فَقالَ ـ عليه السّلام ـ : جَالِسُوا مَنْ يُذَكِّرُكُمُ اللّه‏َ رُؤْيَتُهُ، وَ يَزِيدُ فِى عِلْمِكُمْ مَنْطِقُهُ، وَ يُرَغِّبُكُمْ فِى الاْآخِرَةِ عَمَلُهُ.» اى روح خدا، با چه كسى مُجالست و هم نشينى كنيم؟ فرمود: با كسى كه ديدن او شما را به ياد خدا مى آورد، و سخن او بر دانش شما مى افزايد، و عمل او شما را به آخرت علاقمند مى كند. اصول كافى، ج 1، ص 49؛ بحارالانوار، ج 1، ص 203؛ ج 14، ص 331 و...
و نيز در روايت دارد كه:

 «أَلنَّظَر إِلَى الْكَعْبَةِ عِبادَةٌ، وَ النَّظَرُ إِلَى الْوالِدَيْنِ عِبادَةٌ، وَ النَّظَرُ فِى الْمُصْحَفِ مِنْ غَيْرِ قِراءَةٍ عِبادَةٌ، وَ النَّظَرُ إِلى وَجْهِ الْعالِمِ عِبادَةٌ، وَ النَّظَرُ إِلى آلِ مُحَمَّد ـ عليهم السّلام ـ عِبادَةٌ.» نگريستن به كعبه عبادت است، نگاه كردن به پدر و مادر عبادت است، نگريستن به صفحه ى قرآن [حتّى] بدون خواندن آن، عبادت است، نگاه كردن به روى عالِم عبادت است، و نگاه كردن به اهل بيت حضرت محمّد ـ صلّى اللّه عليه وآله وسلّم ـ عبادت است.من لايحضره الفقيه، ج 2، ص 205؛ بحارالانوار، ج 96، ص 65. نيز ر.ك: وسائل الشيعة، ج 12، ص 312؛ ج 13، ص 264.
و عامّه از عايشه روايت كرده اند كه: «أَبُوبَكرٍ أَطالَ النَّظَرَ إِلى وَجهِ عَلِى ٍّـ عليه السّلام ـ . قَيْلَ لَهُ: لِمَ تُطِيلُ النَّظَرَ إِلى وَجْهِهِ. قالَ: سَمِعْتُ رَسُولَ اللّه‏ِ ـ صلّى اللّه عليه و آله و سلّم ـ يَقُولُ: أَلنَّظَرُ إِلى وَجْهِ عَلِىٍّ عِبادَةٌ.» روزى ابوبكر به روى على ـ عليه السّلام ـ خيره شده بود، گفته شد: چرا به چهره ى او خيره شده اى؟ پاسخ داد: از رسول خدا ـ صلّى اللّه عليه وآله وسلّم ـ شنيدم كه مى فرمود: نگاه كردن به روى على ـ عليه السّلام ـ عبادت است.