در كتاب كافى به نقل از امام صادق ـ عليه السّلام ـ آمده است: «ثَلاثٌَ لاتُطِيقُها هذِهِ الاْءُمَّةُ... وَ ذِكْرُ اللّه  عَلى كُلِّ حالٍ.»(1) 
سه چيز است كه اين امت توان آن را ندارند.... تا اين كه مى فرمايد: و ياد خدا در هر حال.
و در روايت ديگر مى فرمايد:
«لا أَقُولُ سُبْحانَ اللّه  وَ الْحَمْدُلِلّهِ، وَ إِنْ كانَ ذِكْرا وَ لكِنْ ذِكْرُهُ عِنْدَ حَلالِهِ وَ حَرامِهِ.»(2)

مقصود من گفتن سبحان اللّه  و الحمدللّه نيست، هر چند اين هم ذكر است، بلكه منظور من ياد خدا به هنگام [پيش آمدن] حلال و حرام است.

1. من لايحضرة الفقيه، ج 4، ص 358؛ وسائل الشيعة، ج 12، ص 27؛ ج 15، ص 254؛ بحارالانوار، ج 71، ص 395 و...
2. ر.ك: اصول كافى، ج 2، ص 145؛ وسائل الشيعة، ج 15، ص 255؛ بحارالانوار، ج 72، ص 34، 35 و...