شهرستان بصره سابقا حتّى در زمان كريم خان هم دست ايران بود. و بغداد نيز ـ به گمانم ـ حدود شانزده سال در اختيار شاه عباس بوده، و زمين هاى اطراف شهر حلّه را نيز شاه طهماسب به محقّق ثانى ـ قدّس سره ـ داد، و در قباله ى آن نام دهى به نام «عبّاسيّات» نيز ذكر شده است، كه وقتى ما مى خواستيم از كربلا به نجف برويم، از آن روستا گذشتيم. هنوز هم كاروانسراهاى شاه عباس در عراق ميان راه نجف و كربلا وجود دارد!

 در ايران هم نظير آن كاروانسراها موجود است. چه ساختمان هايى را اهل خير و متديّنين ساخته اند و به يادگار مانده است!
ولى الآن ديگر ثروتمندان چنين توفيقى را ندارند. عدم انجام كارهاى خير از قبيل صدقات جاريه و ساختن بناهاى خيريه ى عامّ المنفعه، مساجد، حسينيه ها، حمامات، مدارس و بيمارستان ها و... كه امروزه مردم از آن ها محروم هستند، از بى پولى نيست بلكه از بى توفيقى ما است!