«أَسْرَعُ الدُّعاءِ إِجابَةً، دُعاءُ غائِبٍ لِغائِبٍ.»(1)
دعاى شخص در غياب ديگران، زودتر از همه ى دعاها مستجاب مى گردد.
در اين روزهاى جنگ(2) بايد مجالس دعا و توسّل تشكيل شود، و به خصوص بعد از نمازها و در خَلَوات با اخلاص «أَمَّن يُجِيبُ»(3) گفته شود و نجات همه ى مؤمنين درخواست گردد و از ائمّه ى كفر و كسانى كه سرچشمه ى اين فتنه ها بودند و موجب شدند اين بلاها بر سر مسلمان ها بيايد، بيزارى جسته شود.

1. مستدرك الوسائل، ج 5، ص 242؛ بحارالانوار، ج 90، ص 387. نيز ر.ك: عدّة الداعى، ص 183؛ دعوات راوندى، ص 6 و...
2. جنگ عراق عليه ايران.
3. سوره ى نمل، آيه ى 62.