خدا رحمت كند(1) مرحوم فاضل قائنى صاحب اين كتاب را! كه پنجاه سال پيش در حياط و صحن مسجد هندى در نجف اشرف، كتاب باب حادى عشر يا تجريد را براى گروهى از طلاّب حدود ده الى پانزده نفر تدريس مى كرد. داراى صداى جذّاب و بلند بود، به گونه اى كه صدايش از دور شنيده مى شد.
 ايشان با آقا شيخ محمّد حسين تهرانى ملازم بودند، و به درس آقا سيّد ابوالحسن ـ قدّس سره ـ هم مى آمدند.
 روزى كه بنده در درس آقا سيّد ابوالحسن ـ قدّس سره ـ نبودم، اشكالى به مرحوم سيّد نموده و گفته بود: آقا! شما آن چه را كه گفتم مسّ نكرده ايد! سيّد در جواب فرموده بود: بله، «لاَّ يَمَسُّهُوآ إِلاَّ الْمُطَهَّرُونَ »(2) جز پاك شدگان، آن را مسّ نمى كنند.
اگر اين سخن به شخص ديگرى گفته مى شد، شايد ناراحت مى شد، ولى سيّد ـ قدّس سره ـ فقط در جواب فرموده بود: بله، «لاَّ يَمَسُّهُوآ إِلاَّ الْمُطَهَّرُونَ »

1. اين كلمات را حضرت استاد ـ رحمه الله ـ زمانى كه كتاب «شرح و تعليقه بر تبصره ى علاّمه» نوشته ى مرحوم فاضل قائنى را در دست طلبه اى ديد، ايراد فرمود.
2. سوره ى واقعه، آيه ى 79.