خداكند رحمت باشد، و خداوند كام همه ى شيعيان را با فرج حضرت غائب ـ عجّل اللّه تعالى فرجه الشّريف ـ شيرين كند! شيرينى ها، تفكّهات زايد(1) بر ضرورت است، ولى شيرينى ظهور آن حضرت از اشدّ ضرورات است. خدا مى داند كه چه بلاهايى بدتر از اين در زمان غيبت آن حضرت بر سر مسلمانان آمده و مى آيد! آلمان در مدّت كوتاه، چهارده كشور اروپايى را شكست داد، كه بزرگ ترين آن ها يونان بود و سقوط آن بيست و پنج روز طول كشيد.

 بنابراين، ممالك اسلاميه نزد آن ها هر كدام يك لقمه است، ولى پيشرفت به سرعت، لازمه اش غفلت از دشمن پشت سر است كه خداوند هر كدام از قدرت هاى شرق و غرب را معذّب و رقيب دشمن مقابل خود قرار داده است. و ظاهر اين است كه تا قيام حضرت حجت ـ عليه السّلام ـ اسم اسلام باقى است.
«لايَبْقى مِنَ الاْءِسْلامِ إِلاَّ اسْمُهُ.»(2)
از اسلام جز اسم آن باقى نمى ماند.


1. تمتّعات و برخوردارى هاى افزون بر مقدار نياز.
2. اصل عبارت حديث به اين صورت است: «سَيَأْتى عَلى أُمَّتى [النّاسِ] زمانٌ لايَبْقى مِنَ الْقُرآنِ إِلاّ رَسْمُهُ، وَ مِنَ الاْءِسْلامِ إِلاَّ اسْمُهُ.»؛ (زمانه اى بر امت من [مردم] خواهد آمد كه از قرآن به جز نوشته ى آن، و از اسلام به جز نام آن باقى نخواهد ماند.) ر.ك: كافى، ج 8، ص 308؛ ثواب الاعمال، ص 253؛ بحارالانوار، ج 2، ص 109؛ ج 18، ص 146؛ ج 52، ص 190؛ ج 108، ص 25 و 253.